Achmad Fadil (1), Lili Epi Candra Yani (2), Uswatun Hasanah (3), Mia Prianti (4), Sri Maharani (5), Julia Wulandari (6), Adis Margareta (7)
Penelitian ini bertujuan untuk menganalisis konsep akhlak sebagai mahkota peradaban Melayu serta menjelaskan relevansi ajaran Islam dalam membentuk generasi yang berkarakter di era modern. Penelitian ini menggunakan pendekatan deskriptif kualitatif dengan metode studi kepustakaan. Data dikumpulkan melalui teknik dokumentasi yang bersumber dari buku, jurnal ilmiah, dan berbagai literatur akademik yang membahas budaya Melayu, nilai-nilai Islam, serta pendidikan karakter. Hasil penelitian menunjukkan bahwa akhlak dalam tradisi Melayu memiliki hubungan yang erat dengan ajaran Islam dan menjadi landasan dalam pembentukan etika sosial, sikap religius, tanggung jawab, serta hubungan antarmanusia yang harmonis. Pendidikan Islam berperan penting dalam menanamkan nilai-nilai moral, toleransi, disiplin, integritas, dan tanggung jawab sosial kepada generasi muda. Oleh karena itu, integrasi nilai budaya Melayu dengan ajaran Islam tetap relevan sebagai fondasi penguatan pendidikan karakter dalam menghadapi tantangan kehidupan masyarakat modern dan era globalisasi.
Al-Ghazali. (2016). IHYA ULUMUDDIN. Dar al-Kutub al-Ilmiyah.
Arifin, M., & Fadil, A. (2024). PEMBINAAN AKHLAK PESERTA DIDIK MELALUI PENDIDIKAN AGAMA ISLAM. Jurnal Pendidikan Islam, 9(1), 87–92. https://doi.org/10.19109/tadrib.v9i1.19872
Azizah, N., & Fadil, A. (2023). IMPLEMENTASI MODERASI BERAGAMA DALAM PEMBELAJARAN PENDIDIKAN AGAMA ISLAM. Jurnal PAI Raden Fatah, 5(3), 411–415. https://doi.org/10.19109/pairf.v5i3.17524
Bahri, S. (2019). PENDIDIKAN AKHLAK DALAM PERSPEKTIF ISLAM. Jurnal Pendidikan Islam, 6(1), 72–75. https://doi.org/10.19109/tadrib.v5i1.2588
Fadil, A. (2022). HUBUNGAN GAYA MENGAJAR GURU FIKIH TERHADAP PRESTASI BELAJAR SISWA. Jurnal Intelektualita: Keislaman, Sosial dan Sains, 11(2), 237–241. https://doi.org/10.19109/intelektualita.v11i2.14668
Farizi, A. A., Alimron, A., Irawan, D., & Fadil, A. (2022). PENGARUH KEAKTIFAN SISWA PADA PROGRAM TAHSIN TERHADAP KEMAMPUAN MEMBACA AL-QUR'AN. Jurnal PAI Raden Fatah, 4(3), 253–270. https://doi.org/10.19109/pairf.v4i3.7891
Hefni, W. (2020). MODERASI BERAGAMA DALAM RUANG DIGITAL: STUDI PENGARUSUTAMAAN MODERASI BERAGAMA DI PERGURUAN TINGGI KEAGAMAAN ISLAM NEGERI. Jurnal Bimas Islam, 13(1), 1–22. https://doi.org/10.37302/jbi.v13i1.182
Herniti. (2017). ISLAM DAN PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU. Jurnal Lektur Keagamaan, 15(1), 28–31. https://doi.org/10.31291/jlk.v15i1.516
Hidayatullah, M. R. (2021). PENDIDIKAN ISLAM DAN PEMBENTUKAN KARAKTER PESERTA DIDIK. Jurnal Pendidikan Agama Islam, 9(2), 201–205. https://doi.org/10.19109/Tadrib.v9i2.9876
Huda, M., & Kartanegara, M. (2015). ISLAMIC SPIRITUAL CHARACTER VALUES OF AL-ZARNUJI'S TA'LIM AL-MUTA'ALLIM. Mediterranean Journal of Social Sciences, 6(4), 229–235. https://doi.org/10.5901/mjss.2015.v6n4s2p229
Ismail, I. (2016). CHARACTER EDUCATION BASED ON RELIGIOUS VALUES: AN ISLAMIC PERSPECTIVE. Ta'dib: Jurnal Pendidikan Islam, 21(1), 41–58. https://doi.org/10.19109/tjie.v21i1.7
Jubba, H., Rafi, M., & Qodir, Z. (2021). POLITIK IDENTITAS MELAYU ISLAM SEBAGAI UPAYA MEWUJUDKAN BUDAYA BERINTEGRITAS. Politicon: Jurnal Ilmu Politik, 3(1), 88–110. https://doi.org/10.15575/politicon.v3i1.11481
Lutfiah, H., Fadil, A., Pratama, R., & Iqbal, M. (2023). INTERNALISASI NILAI-NILAI MODERASI BERAGAMA MELALUI TEORI ANDRAGOGI PADA MAHASISWA. Jurnal PAI Raden Fatah, 5(4), 1021–1024. https://doi.org/10.19109/pairf.v5i4.19626
Marzuki. (2022). PENGUATAN PENDIDIKAN KARAKTER DALAM MENGHADAPI TANTANGAN ERA SOCIETY 5.0. Jurnal Pendidikan Karakter, 12(2), 133–136. https://doi.org/10.21831/jpk.v12i2.49293
Mugiyono. (2016). INTEGRASI PEMIKIRAN ISLAM DAN PERADABAN MELAYU: STUDI EKSPLORATIF HISTORIS TERHADAP PERKEMBANGAN PERADABAN MELAYU ISLAM DI NUSANTARA. Jurnal Ilmu Agama, 17(1), 89–93.
Mulyadi. (2021). ISLAM DAN TAMADUN MELAYU: SEJARAH ORANG MELAYU DAN PERSENTUHAN ISLAM DENGAN TAMADUN MELAYU (pp. 45–47).
Nurhadi. (2020). NILAI PENDIDIKAN KARAKTER DALAM BUDAYA MELAYU. Jurnal Pendidikan Nusantara, 7(1), 112–116. https://doi.org/10.29407/jpn.v7i1.14562
Suyitno, I., Kamidjan, & Wulandari, I. S. (2019). LOCAL WISDOM VALUES IN INDONESIAN LANGUAGE LEARNING TO DEVELOP STUDENTS' POSITIVE CHARACTER. Humanities & Social Sciences Reviews, 7(6), 1098–1104. https://doi.org/10.18510/hssr.2019.76160
Torik, M., Abdillah, M., & Febriani, F. (2022). KONTRIBUSI PEMIKIRAN ISLAM DALAM PERADABAN MELAYU. Medina-Te: Jurnal Studi Islam, 18(1), 49.
Wahyuni, S., & Fadil, A. (2024). MODERASI BERAGAMA DALAM PEMBELAJARAN PENDIDIKAN AGAMA ISLAM. Jurnal PAI Raden Fatah, 6(2), 221–225. https://doi.org/10.19109/pairf.v6i2.22381